Alıntı :
90lı yıllarda biz henüz orta okuldayken 2 tane kıyafetimiz
olurdu birini gezmede giyerdik,diyerini ise sokakta oynarken.ayakkabimiz
ise 1 çift olurdu,sokakta terlik giyerdik ama kimse ne tipimize ne
kıyafetimizde dalga geçmezdi,bildigimiz tek traş alabulustu yanlar
makina önler çizgi ve kısa.bizler en ergen en tipsiz hallerimizle Türk
genciydik.babalarimiz akşam picamayi çeker haber izlerdi,saat 10 dedimi
yataktaydik Cumartesi 12ye kadar izin verilirdi.kimse kimsenin ne
tipiyle nede parasıyla dalga geçmezdi,sokakta saklambaç oynardik yaz
akşamları,aşk kaçamak bakışlardan,mektuplardan ibaretti tertemizdi,kimse
kasmazdı,marka giymezdi bilmedikte ne kaç para,anneler alır biz
giyerdik.ailelerimize birgün bile sormadık neden 1 çift ayakkabı
diye,yada hiç birine ne fikrinden nede dış görünüşünden dolayı damga
vurup gülmedik.bizi güldüren kazandığımız tasolar,hababam sınıfı,Nejat
uygur hafta sonları alınan kola çerez,yazları gidilen pikniklerdi.
Şimdilerde ise hayat birine laf sokmadan,marka giymeden,15 yasında
sevişmeden,insanların deger yargıları ile dalga geçmekten ibaret.Her
sözlükte,sosyal medyada nasıl bir tip bulupta dalga gecsek,kimi paramıza
ezsek,yada hangi kıza kendimizi göstersek çabası..Gencler okadar
küçülüyorki ailelerine küfür ederek eğleniyor,kendilerini üstün
göstermek için şekilden şekile giriyor anne babalarından utanıyor ..
Şimdi merak ettigim;bu akım yada herneyse nezaman geçecek,nezaman
mutlu olmayı,elindekiyle yetinmeyi ve en önemlisi SAYGI duymayı
öğrenecek bu nesil..yada boşverin dalganızı bakın,saygılar..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder